Bewogen + flits

Afgelopen weekend was het  kermis in ons dorp. Ik heb het aangegrepen om mijn foto-opdracht van deze week uit te proberen. De bedoeling is om op de M-stand een bewogen foto met flitslicht te maken. Het moet in het donker gebeuren. Er mogen wel lichtjes zijn, zodat het flitslicht bijlicht waar nodig. Daarvoor moet je dan alle instellingen op je toestel zelf goed ingesteld hebben.  “Bewogen” moet op twee manieren uitgewerkt worden: 1. Je houdt je fototoestel stil en neemt een flitsfoto van een object dat beweegt in het donker. 2. Je beweegt zelf mee met de beweging. img_2118Het gekke is dat je door het flitslicht het moment verstilt. De botsautootjes en het plafondlicht is voortdurend in beweging. Dat zie je hierboven niet terug, maar hieronder wel wat meer. Jammer is bij de onderste foto dat er teveel voorgrond is. Ik kan nog niet op alles tegelijk letten.img_2111De volgende foto ben ik meebewogen met de zweefmolen. Het lijkt of je daardoor het zweven juist niet echt ziet.img_2115Of hij voldoet aan de opdracht moet nog blijken, maar ik vind hem wel feestelijk. Op de volgende foto was de zweefmolen mij te snel af.

img_2116Ik had graag nog wat meer geoefend met de kermis, maar die is alweer verdwenen uit het dorp.

Kesselskade

1717Het schilderij van de veiling hing ooit bij mijn broer in de kamer. Maar op een dag leverde hij het in bij een veilinghuis. Daardoor kreeg ik de kans om het in mijn bezit te krijgen. Ik vind het een heel bijzonder schilderij. Het bleek een tafereel uit Maastricht te zijn. Met de ophaalbrug erop zou je eerder verwachten, dat het uit Amsterdam of omgeving kwam, maar nee. Ooit is er naast de Maas een kanaal voor de scheepvaart geweest. De kade ernaast heette de Kesselskade, wat ook de naam van dit schilderij is. Enkele jaren geleden ben ik gaan kijken of ik nog iets kon terug vinden van de afbeelding op het schilderij. En ja, er is weliswaar heel wat veranderd. Toch kun je het gezichtspunt nog herkennen van waaruit de schilder Leon Mortiaux (1915-2001) geschilderd moet hebben. img_2519img_2517Als je goed kijkt, zie je de oude brug en het brugwachtershuisje. Excuses voor de foto’s. Die zijn op een grijze dag in februari genomen. Het is op de hoogte van het O.L.Vrouweplein / Stokstraat. Ze hebben het kanaal gedempt ten behoeven van het verkeer, uiteraard. Op de volgende foto kijk je vanaf de andere kant (de Oude Brug) en kun je je nog een voorstelling maken waar het kanaal gelopen heeft.img_2515 Op de volgende site kun je nog veel meer oud beeldmateriaal vinden.

Veiling-avontuur

img_2099Ik heb een schilderij gekocht op een veiling! Het was nog spannend, maar het is gelukt. Tot 21.00 uur kon je bieden en ik had uiteindelijk het hoogste bod. Ik had nog nooit zoiets gedaan, maar ik had een schilderij op het oog dat ik graag wilde hebben. Afgelopen zaterdag waren we naar de kijkdag van het veilinghuis geweest. img_2098 Heel divers wat je daar allemaal zag. In een catalogus en op internet kon je de minimumprijzen zien en wat men hoopte dat het op zou brengen. Het is een wereld op zich. Maar wel eens leuk om mee te maken. img_2100Dit is mijn nieuwe aanwinst. Dit tafereel is in een bekende stad. (Wie weet waar?) Dat is voor mij de gevoelswaarde met dit schilderij. Ook de stijl vind ik leuk, dus het komt in ons huis te hangen. Zo leuk!

Langs de Maas

Omdat het nog een paar graden warmer zou worden dan gisteren (23  gr) besloten we niet de heuvels in te gaan, maar langs de Maas te blijven. We liepen langs Heughem, Gronsveld en Oost Maarland. Daar liepen door het bos totdat we de Eysder Beemden in konden. Het verkoelende windje zo dicht bij de Maas maakte het tot een heerlijke wandeling. img_2103Dit natuurgebied ligt tegen Eysden aan. In dat sfeervolle dorp rustten we uit met wat drankjes op een terras. We waren uiteindelijk zo verkwikt en uitgerust, dat we besloten om ook weer terug te lopen naar Maastricht. img_2105De weldadige warmte van de nazomer doet je vergeten dat het toch echt al herfst is. Maar daar zag ik opeens kastanjes liggen (weliswaar nog in hun jasjes) in de avondzon met een speciaal licht………….. ja, ja, dit is de herfst!img_2108

Krijtlandpad 3: Vaals – Gulpen

Een lang weekend naar Limburg met de bedoeling om weer eens een etappe van het Krijtlandpad te lopen. De laatste keer was in december geweest. Het was een heerlijke nazomerse dag, die beloofde om niet té warm te worden. We startten in Vaals. Ik kende Vaals van het Drielandenpunt, maar in de stad was ik nog nooit geweest. Ik keek op van de mooie oude gebouwen. Er was een prachtig plein gemaakt, waar ze oud en nieuw mooi met elkaar hadden vervlochten. Voorbij het kasteel van Vaals liepen we al snel de natuur in.img_2063Door een mooie holle weg met een dassenburcht  en de nodige draaihekjes kwamen we aan in Holset, waar de kerk een bedevaartsoord schijnt te zijn. De heilige Genoveva wordt aangeroepen tegen oogziektes.img_2068Via Harles, een gehucht met verspreid staande boerderijen, kwamen we aan in Vijlen, waarvan we de hoogst gelegen kerk van Nederland al kilometers lang konden zien liggen. img_2073

img_2075 Via Nyswiller liepen we een tijd over een plateau wat weer mooie vergezichten opleverde. img_2080Het volgende bedevaartsoord liepen we binnen. Dit was Wittem waar een kerk is ter ere van Gerardus van Majella. Langs een mooie kasteelhoeve ging het langzaam heuvelopwaarts. Ons stond de laatste klim te wachten en dat was naar de Gulperberg. Daar bovenop staat een Mariabeeld en ook hier heb je een magnifiek uitzicht over het heuvelland.img_2094 Nu hoefden we alleen nog maar de heuvel af te dalen om in Gulpen de bus te kunnen nemen naar Maastricht.

L’Avenir

’t Houdt me wel bezig, hoe mijn toekomst eruit gaat zien. Daarom leek de nieuwste film met Isabelle Huppert mij wel leuk om naar toe te gaan om ons 42 jarig huwelijksjubileum te vieren. We genoten op ’t terras van Eye van een drankje en later van de film. img_2006Ik vond Isabelle weer geweldig en de hele film was even mooi gemaakt in die typisch Franse sfeer. Helaas vond ik het verhaal, of de diepere betekenis van alle filosofische teksten, die langskwamen, wat onbevredigend. Of ik heb het niet begrepen, dat kan ook. De film duurde 100 minuten en die zijn omgevlogen. Dat zegt toch ook wat.

Tien torens diep

tientorensdiep-198x300In een boekenkastje langs de weg in Den Oever viel mijn blik op dit kinderboek van Jacques Vriens. Ik nam het mee, omdat ik zag dat het over mijnwerkerskinderen in Zuid-Limburg ging. Daar heb ik dan wel wat raakvlakken mee. Vanochtend heb ik het boek in één adem uitgelezen. Hoewel het een kinderboek is, vind ik het heel leesbaar voor volwassenen. De feitelijkheden over de mijnindustrie en het leven, dat de mensen hadden klopt gewoon met hoe ik het heb gezien om mij heen in mijn jeugd. Dus leverde het boek mij vanmorgen een nostalgische terugblik naar mijn jeugd.

Nu lees ik ook dat het boek in 2009 al verfilmd is. Het is op TV vertoond als een 10 wekelijkse serie. Toen had ik het gemist, nu alsnog een fijne kennismaking. Het spreekt me nu waarschijnlijk meer aan, omdat de hele mijngeschiedenis voor mij meer is gaan leven na het lezen van ‘Het geluk van Limburg’ van Marcia Luyten.

Heidense kapel

Als we, vooral op zondagen, willen wandelen, rijden we regelmatig naar Den Oever op (voormalig eiland) Wieringen. In de haven is het altijd genieten van de aanblik van de vissersboten. img_2002Loop je dan de dijk over dan ben je van rust verzekerd langs de Waddenzeekust, als je daar behoefte aan hebt, uiteraard. Je loopt daar echt zo goed als alleen.  Heerlijk die leegte en wijdheid. img_1984We liepen voorbij Stroe en wilden uitrusten op het idyllische kerkhof aldaar. De vorige keer hadden we ontdekt dat er allerlei bedrijvigheid was op het kerkhof, dus we hoopten nu dat we er weer konden zitten. Tot onze verrassing zagen we dat er een kleine kapel was verrezen. Het was nog in aanbouw, maar wel bijna klaar. Op een aanplakbord zagen we dat het gaat om ‘ de heidense kapel van Stroe’. Ik word aangesproken door een man die de architect bleek te zijn. Apetrots vertelt hij mij over de groep mensen, die al 3 jaar bezig zijn om dit kerkje te verwezenlijken. Het laat de historie weer tot leven komen. Hij vertelt dat er verschillende tekeningen van de vroegere kapel in omloop zijn en dat hij heeft geprobeerd om in sfeer dezelfde aanblik te krijgen. De kant van de hoofdingang komt vrijwel overeen met tekeningen, de rest is aangepast, ook aan de financiële mogelijkheden. Hij legt uit dat de deur op het noorden de vrouweningang is, die bij mij maar tot schouderhoogte komt en over de plaquette van het varken, die nu nagemaakt is, want het origineel is zoek. Dat varken of zwijn is de heidense invloed. Voordat de kerstening plaatsvond was dit ook al een mystieke plek, waar de god Freyr werd aanbeden. Die werd altijd afgebeeld met een zwijn. Boven de hoofdingang in een nisje zal nog een beeldje geplaatst worden van Willibrord, die ooit bisschop van de Friezen was en verantwoordelijk voor het bouwen van een kapel op deze plek. wieringen

img_1990Verderop op het kerkhof lagen de oude grafstenen al klaar, die op de vloer komen te liggen en volgende week wordt er een hele oude houten deur geplaatst. Zo leuk om al deze informatie te horen en ook nog alles te lezen op hun website!

Mooie initiatieven zijn dit!img_1986